Udostępnij

Zespół Cieśni Nadgarstka (ZCN) jest stosunkowo często występującym schorzeniem związanym z długotrwałym wykonywaniem tych samych czynności…

Zespół Cieśni Nadgarstka (ZCN) jest stosunkowo często występującym schorzeniem związanym z długotrwałym wykonywaniem tych samych czynności…

ZCN – Co to takiego?
WIKIPEDIA
: ZCN – stan chorobowy powstały w wyniku długotrwałego nacisku na nerw pośrodkowy, biegnący w kanale nadgarstka. ZCN jest stosunkowo często występującym schorzeniem związanym z długotrwałym wykonywaniem tych samych czynności. Dotyczy to nie tylko pracy zawodowej ale także czasu wolnego. Słabo nasilone objawy bólowe pojawiają się u większości osób z grup ryzyka.

  • muzyk (instrumenty klawiszowe)
  • komputerowiec, informatyk
  • masażysta, fryzjer
  • drwal
  • mechanik
  • kasjer

Oraz u osób wykonujących inne zajęcia wymagające powtarzalnego poruszania nadgarstka lub poruszania palcami:

  • robienie na drutach, szycie, haftowanie
  • składanie różnych części, tzw. chałupnictwo
  • praca na farmie i w fabryce.

 

ZCN dotyczy kanału nadgarstka:
Kanał nadgarstka jest to ograniczona przestrzeń po stronie dłoniowej nadgarstka. Od góry jest ona ograniczona przez troczek zginaczy rozciągający się pomiędzy nasadą dalszą kości promieniowej a podstawami kości śródręcza. Ponad troczkiem zginaczy przebiega ścięgno mięśnia dłoniowego długiego. Troczek zginaczy jest utworzony przez:

  • więzadło poprzeczne nadgarstka (grube pasmo włókniste przyczepiające sie po stronie odłokciowej do kości grochowatej i haczyka kości haczykowatej, po stronie odpromieniowej przyczepia się ono do guzka kości łódeczkowatej oraz guzka kości czworobocznej większej.)
  • rozcięgno rozpięte pomiędzy mięśniami kłębu i kłębiku w części dalszej, powięź głęboką przedramienia. 

Dno kanału nadgarstka tworzą kości nadgarstka. Kanał nadgarstka zawiera :

  • nerw pośrodkowy,
  • scięgno zginacza długiego kciuka
  • osiem ścięgien zginaczy palców II-IV

Jakie są przyczyny?
Bezpośrednią przyczyną powstania ZCN jest wzmożone ciśnienie w kanale powodujące ucisk nerwu pośrodkowego, co powoduje upośledzenie funkcji nerwu. Najczęstsze przyczyny powstawania objawów składających się na zespół cieśni to:

  • Stany zapalne w obrębie pochewek ścięgien wchodzących w skład kanału nadgarstka
  • Urazy – złamanie kości nadgarstka lub nasady dalszej kości promieniowej ( wylew krwi w obręb ograniczonej przestrzeni jaką jest kanał nadgarstka powoduje wzrost ciśnienia ww okolicy)
  • Choroba reumatyczna
  • Przeciązenie nadgarstka spowodowane wykonywaną praca bądz aktywnością fizyczną – ciągłe ruchy skrętne, stale utrzymywane zgięcie grzbietowe podczas wykonywania pracy.

Inne czynniki, które jak wykazano mogą mieć wpływ na rozwój zespołu, to: cukrzyca, choroby nerek, ciąża, alkoholizm, otyłość, niedoczynność tarczycy, menopauza, choroba Raynauda, reumatoidalne zapalenie stawów i dna moczanowa oraz torbiele galaretowate ręki.

Objawy:

  • drętwienie ,mrowienie i ból palców ręki – szczególnie dotyczy palców I – III
  • ból i drętwienie ręki – nasilające sie zwłaszcza w godzinach nocnych
  • parestezje w obrębie całej reki – nie tylko w obszarze unerwienia n.pośrodkowego co jest spowodowane istnieniem gałęzi łączących pomiędzy nerwem pośrodkowym i łokciowym.
  • początkowo okresowe a potem stełe osłabienie siły mięśniowej ręki – zwłaszcza osłabienie chwytu szczypcowego
  • bóle, drętwienia i mrowienia mogą promieniować do ramienia, barku i szyi uczucie pieczenia palców
    poranna sztywność lub skurcze mięśni ręki
  • osłabienie siły kciuka
  • zaniki mięśni ręki (zeszczuplenie ręki)
  • mimowolne upuszczanie trzymanych przedmiotów
  • niezdolność do zaciśnięcia ręki w pięść
  • błyszcząca, sucha skóra ręki

 

Badania kliniczne:

  1. Test Phalena – test zgięcia nadgarstka .Badany opiera łokcie na stole i swobodnie zwiesza ręce na okres 60 sek. Jeżeli w tym czasie wystąpią drętwienia i mrowienia test uważamy za (+)
  2. Objaw Tinnela – polega na opukiwaniu okolicy nadgarstka wzdłuż przebiegu nerwu pośrodkowego – w przypadku pojawienia sie drętwienia, przeczulicy w obszarze unerwianym przez nerw posrodkowy test uznajemy za (+)
  3. Objawy ruchowe – osłabienie mięśni kłębu, zwłaszcza odwodziciela krótkiego kciuka. Badanie obejmuje siłę chwytu szczypcowego końcami palców pomiędzy kciukiem i palcem serdecznym
  4. Objawy autonomiczne – zmiana zabarwienie skóry, zaburzenie wydzielania potu w obrębie ręki i palców, kruchość i łamliwość paznokci.
  5. Badanie EMG – przewodnictwa nerwowego w obrębie nerwu pośrodkowego na poziomie nadgarstka
  6. Badanie USG kanału nadgarstka.

Leczenie:

Leczenie zachowawcze

  • unieruchomienie i usztywnienie nadgarstka
  • ortezy nadgarstka, leki p/zapalne, odpoczynek
  • wstrzykiwanie hydrokortyzonu redukując stan zapalny i obrzęki (nastrzykiwanie sterydami, chociaz ciagle stosowane, jest metoda kontrowersyjna. Sterydy powoduja uszkodzenia wiezadel i sciegien).
  • jonoforeza sterydowa , z vit B1, Butapirazol (+),Novokaina (+),Hydrokortyzon (-), Olfen (-), Diclac (-)
  • galwanizacja podłużna kark-ręka (+) 10x , 5-6mA , 20min
  • DD ( DF, CP, LP ) na bazie galwanu 1-2mA
  • kąpiele elektryczno-wodne , jednokomorowe
  • ultradźwięki 10x , 0,3-0,3W na cm2 , 7-12 min wzdłuz nerwu pośrodkowego
  • krioterapia
  • akupunktura pól nerwu nadgarstka
  • masaż, w okresie ostrym, masaz miesni zginaczy garstka i palcow jest wskazany, z tym ze musi byc bardzo delikatny, relaksujacy miesnie. Niewskazane jest natomiast rozciaganie miesni. W tym przypadku uzycie metod MET (praca z antagonistami: prostowniki garstka) jest zabiegiem z wyboru.
  • elektrostymulacja punktowa trójkątna obejmująca mięśnie niedowładne odwodziciela krótkiego kciuka i mięśnie przeciwstawiacza kciuka
  • masaż podwodny wirowy
  • okłady borowinowe
  • rękawiczka parafinowa
  • ćwiczenia „wyciągowe”
  • ćwiczenia bierne ze zgięciem dłoniowym nadgarstka
  • ćwiczenia zmniejszające obrzęki np.unoszenie ręki do góry
  • ćwiczenia manualne ręki

Leczenie operacyjne 

operacyjne przecięcie więzadła poprzecznego nadgarstka
Obecnie stosuje się dwie techniki:

  •  dekompresję otwartą – przewagą tej metody jest dobre uwidocznienie pola operacyjnego, możliwość dokładnego skontrolowania dna kanału nadgarstka oraz uwolnienia ewentualnych zrostów z pochewkami maziowymi ścięgien zginaczy
  • dekompresję endoskopową – pozwala na szybszy powrót do aktywności , rana pooperacyjna goi się znacznie łatwiej z uwagi na niewielkie cięcie

Zapobieganie:

  • przed pracą zrób sobie rozgrzewkę ramienia, ręki i palców
  • nie zapomnaj o częstych przerwach na rozluźnienie i odpoczynek ręki
  • postaraj się znaleźć alternatywne zadania aby zredukować powtarzalne ruchy nadgarstka
  • zmień lub zmodyfikuj swoją codzienną aktywność zarówno podczas pracy jaki i uprawiania hobby na mniej obciążającą nadgarstek
  • zmodyfikuj w miarę możliwości swoje otoczenie w pracy, by nie sprzyjało powstaniu jednostki chorobowej jaką jest ZCN

źródła:


Udostępnij

Komentarze

komentarze