Udostępnij

„Nawet skromna pomoc jest zawsze lepsza od wielkiego współczucia” – Władysław Loranc.

Głównym celem, podjęcia tematu, który jest poświęcony dzieciom z upośledzeniem umysłowym, jest zwrócenie uwagi na fakt rozwoju dzieci upośledzonych umysłowo
w społeczeństwie i ich funkcjonowanie, oraz udowodnienie jak wielkie ma znaczenie dla tych dzieci przebywanie i korzystanie z ośrodków rehabilitacyjno – edukacyjno – wychowawczych.

„Nawet skromna pomoc jest zawsze lepsza od wielkiego współczucia” – Władysław Loranc.

Głównym celem, podjęcia tematu, który jest poświęcony dzieciom z upośledzeniem umysłowym, jest zwrócenie uwagi na fakt rozwoju dzieci upośledzonych umysłowo
w społeczeństwie i ich funkcjonowanie, oraz udowodnienie jak wielkie ma znaczenie dla tych dzieci przebywanie i korzystanie z ośrodków rehabilitacyjno – edukacyjno – wychowawczych.

Do niedawna dzieci żyły na marginesie naszej społeczności. Jeszcze większą tragedię przechodzili ich rodzice, wielokrotnie wyalienowani zawodowo z powodów natury organizacyjnej (brak ośrodków dziennego pobytu dla dzieci niepełnosprawnych), zdani na własną niemoc, niekiedy i finansową.

Chciałbym krotko powiedzieć jak dalece pomocna jest fachowa rehabilitacja i terapia, która ma na celu przystosowanie tych dzieci do życia w społeczeństwie, że mogą to być wartościowi ludzie zarówno intelektualnie i twórczo, mogą odnosić sukcesy sportowe i nie być tylko ciężarem dla swoich rodziców.
Postawił bym znak równości pomiędzy stwierdzeniem Władysława Lorenca a powszechnym sformułowaniem „lepiej zapobiegać niż leczyć”. Oznacza to, że lepiej jest działać w sposób fachowy i przemyślany niż wykazywać współczucie i niewiele robić w tej kwestii. Lepiej wdrożyć daleko pojętą profilaktykę niż leczyć skutki.

Obecnie mamy do dyspozycji wysokospecjalistyczne placówki terapeutyczne, które zajmują się dziećmi z tej grupy a tym samym za pomocą rehabilitantów, terapeutów są w stanie pomóc licznej rzeszy potrzebujących tej pomocy. Choć uważam, że nadal jest  tych placówek za mało. W szczególności w mniejszych miejscowościach, najczęściej dzieci dowożone są do większych miast na rehabilitację lub inne zajęcia. Ośrodki te mają  pełni  funkcję przystosowania dzieci. z upośledzeniem umysłowym i przygotować do normalnego funkcjonowania.

Głównym celem ośrodka jest leczenie, terapia i nauczanie dzieci zmagających się z niepełnosprawnością. W skład zespołu wchodzą między innymi logopedzi, psycholodzy, rehabilitanci, masażyści, opiekunowie, lekarze, pedagodzy. Cały ten zespół ludzi i sprzętu ma wielki wpływ na rozwój i rehabilitację dzieci z upośledzeniem umysłowym. Codziennie grupa osób stara się podjąć działania, by dziecko mogło na równych warunkach uczestniczyć w życiu z ludźmi zdrowymi. W ramach zajęć rehabilitacyjnych wprowadzane są nowatorskie programy zajęciowe.

Każdy uczestnik terapii w ośrodku odbiera zajęcia w sposób indywidualny, dzieląc wręcz swoje uczucia i zainteresowania na poszczególne zajęcia, terapeutów, wychowawców, masażustów co sprawia, że stają się one przyjazne i dzieci podchodzą do tych zagadnień emocjonalnie z pełnym zaangażowaniem.

Na tym etapie zaczyna się praca wykwalifikowanego personelu. Aby niwelować te braki, musi on użyć swoich umiejętności nabytych w toku studiów i praktyk, a są to: umiejętność dotarcia do każdego dziecka z osobna, zapoznanie się z jego problemami, brakami w edukacji i rehabilitacji.

Dodatkowym atutem jest znajomość masażystów nowoczesnych metod masażu a fizjoterapeutów specjalistycznych metod z dziedziny neurologii, pediatrii.
Dzieci, które uczęszczały do ośrodków znacznie lepiej potrafią zaadaptować się w społeczeństwie, co jest niewątpliwie wielką zasługą tych placówek.

Autor: Łukasz Kierul
fizjoterapeuta


Udostępnij

Komentarze

komentarze