Udostępnij

Do układu chłonnego zalicza się: naczynia chłonne (limfatyczne), węzły chłonne, migdałki, grasicę, śledzionę i chłonkę.

Układ chłonny – mówiąc najogólniej – ma za zadanie odprowadzanie płynów z przestrzeni międzykomórkowych poprzez węzły chłonne i drogą przewodów chłonnych doprowadzenie ich do układu żylnego.

Do układu chłonnego zalicza się: naczynia chłonne (limfatyczne), węzły chłonne, migdałki, grasicę, śledzionę i chłonkę.

Układ chłonny – mówiąc najogólniej – ma za zadanie odprowadzanie płynów z przestrzeni międzykomórkowych poprzez węzły chłonne i drogą przewodów chłonnych doprowadzenie ich do układu żylnego.

Układ chłonny - materiał portalu serwis-masazysta.plNaczynia i węzły chłonne poszczególnych części ciała można podzielić na:

  • powierzchowne
  • głębokie.

Największym, głównym naczyniem chłonnym jest A przewód piersiowy, który uchodzi w lewym kącie żylnym (jest to miejsce połączenia żyły podobojczykowej z żyłą szyjną wewnętrzną lewą). Przewód ten drenuje całą dolną część ciała (kończyny dolne, miednicę, brzuch) i lewą górną połowę ciała.

Prawą górną część ciała drenuje B przewód chłonny prawy, uchodzący do prawego kąta żylnego. Przewód piersiowy rozpoczyna się w górnej części jamy brzusznej zbiornikiem mleczu. Powstaje on z połączenia pni chłonnych lędźwiowych, zbierających chłonkę z dolnej części ciała.

Naczynia chłonne powierzchowne umiejscowione są w skórze i tkance podskórnej. Naczynia i węzły chłonne głębokie usytuowane są w sąsiedztwie naczyń krwionośnych o większej średnicy.

Naczynia chłonne mają zastawki, które zapewniają odpływ (przepływ) chłonki tylko w jednym kierunku. Naczynia chłonne leżą w przestrzeniach o zmiennym ciśnieniu, co powoduje przesuwanie się ich zawartości (znajdującego się w nich płynu, chłonki) ku górze. Naczynia chłonne odprowadzają chłonkę do regionalnych węzłów chłonnych. Należy podkreślić, że naczynia i węzły chłonne znajdują się w każdym zakątku organizmu człowieka, i tak:

1. W obrębie głowy są to węzły chłonne:
– potyliczne,
– sutkowe,
– przyusznicze powierzchowne
– głębokie twarzowe: policzkowe, nosowo-wargowe, jarzmowe, żuchwowe.

2. Na szyi będą to węzły chłonne:
– podbródkowe,
– podżuchwowe,
– szyjne przednie powierzchowne i głębokie (np.: przedkrtaniowe, tarczowe przed- i przytchawiczne)
– szyjne boczne powierzchowne i głębokie (lezące wzdłuż przebiegu żyły szyjnej wewnętrzne), nadobojczykowe i zagardłowe.

3. W obrębie kończyny górnej występują również naczynia i węzły chłonne, umiejscowione w różnych jej częściach. Węzły chłonne umiejscowione są w dole łokciowym. W obrębie ramienia położone są naczynia i węzły chłonne ramienia, które łączą się z dużym zgrupowaniem węzłów leżącym w jamie pachowej. Do węzłów tych spływa chłonka nie tylko z kończyny górnej, ale także i z bocznej ściany klatki piersiowej.

4. W ścianach klatki piersiowej spotykamy węzły chłonne:
– powierzchniowe i głębokie,
– międzyżebrowe przednie i tylne,
– przysutkowe,
– przymostkowe,
– przedkręgowe,
– przeponowe górne,
– osierdziowe.
– śródpiersiowe.

5. Z trzewi klatki piersiowej odprowadzają chłonkę węzły chłonne: przednie i tylne.

6. W obrębie ścian brzucha są to węzły chłonne:
– lędźwiowe prawe i lewe,
– przeponowe dolne,
– aortowe.

[page-break]

7. W jamie brzusznej grupują się one w okolicy pnia trzewnego,
– żołądka,
– trzustki,
– wątroby,
– śledziony,
– są też węzły krezkowe górne i dolne,
– jak również nerkowe, nadner-czowe.

8. W miednicy napotyka się na węzły chłonne ścienne:
– biodrowe zewnętrzne,
– wewnętrzne i wspólne,
– trzewne, różniące się w zależności od płci,
– przypęcherzowe,
– przyma-ciczne,
– przypochwowe,
– przyodbytnicze.

9. W kończynie dolnej występują naczynia chłonne i węzły, podobnie jak w kończynie górnej, z różnicą wynikającą z budowy, przeto mamy tu naczynia powierzchowne i głębokie:
– stopy,
– podudzia
– podkolanowe powierzchowne i głębokie,
– pachwinowe powierzchowne i głębokie.

Badaniem palpacyjnym (dotykiem) można zawsze wyczuć węzły chłonne pachowe i pachwinowe, a w przypadkach chorobowych także powiększone węzły chłonne szyi, podkolanowe i łokciowe.

Węzeł chłonny jest włączony w obieg chłonki (układu chłonnego) i spełnia rolę filtru biologicznego.

Kształt węzła chłonnego zbliżony jest do kształtu ziarna fasoli, grochu, bobu. Z zewnątrz węzeł chłonny otacza torebka łącznotkankowa, która wpukla się do jego wnętrza, wytwarzając przegrody, stanowiące rodzaj rusztowania dla miąższu węzła. W miąższu węzła daje się wyróżnić część korową, leżącą na obwodzie, i rdzenną, położoną centralnie. W korze znajdują się grudki chłonne z ośrodkami rozrodczym. Węzeł chłonny zaopatrzony jest w naczynia chłonne odprowadzające i doprowadzające oraz naczynia krwionośne tętnicze i żylne.

ŚLEDZIONA

Śledziona jest narządem włączonym w układ krążenia, spełniającym wiele funkcji, jak: wytwarzanie limfocytów, fagocytowanie zużytych krwinek czerwonych, wytwarzanie przeciwciał mających istotne znaczenie immunologiczne w przemianie materii.

Ponadto pełni tez rolę magazynu krwi i regulatora jej ciśnienia. Śledziona jest nieparzystym narządem jamy brzusznej – położonym w lewym podżebrzu, wewnątrzotrzewnowe. Kształt jej jest zależny od stanu sąsiadujących narządów (żołądek, okręznica, nerka, trzustka). Masa jej wynosi od 150 do 200 g, długość około 12 cm, szerokość 7 cm, grubość około 4 cm. W niektórych stanach chorobowych ulega znacznemu powiększeniu, osiągając masę nawet kilku kilogramów. W śledzionie daje się wyróżnić powierzchnię przeponową, wypukłą i trzewną wklęsłą, brzeg górny i dolny oraz koniec (biegun) przedni i tylny. Na powierzchni trzewnej znajduje się wnęka śledziony, a w niej tętnica i żyła śledzionowa, widoczna jest tam powierzchnia żołądkowa, okrężnicza i nerkowa. Od zewnątrz śledzionę pokrywa otrzewna i leżąca pod nią torebka.

Na preparatach mikroskopowych śledziony widoczna jest miazga czerwona z zatokami śledziony, beleczki łącznotkankowe z tętnicami i żyłami, naczynia włosowate oraz grudki chłonne wchodzące w skład miazgi białej.

 
Artykuł utworzony m.in.na podstawie wykładów ze Szkoły DARING

 

autor: pezet
link:


Udostępnij

Komentarze

komentarze