Udostępnij

oznacza zespół delikatnych niespecyficznych technik mobilizacyjnych, zastępujących klasyczną chiropraktykę. Są to techniki nie manipulacyjne, a mobilizacyjne…

oznacza zespół delikatnych niespecyficznych technik mobilizacyjnych, zastępujących klasyczną chiropraktykę. Są to techniki nie manipulacyjne, a mobilizacyjne…

Coraz bardziej popularna na zachodzie SOFT CHIROPRACTIC (łagodna chiropraktyka) oznacza zespół delikatnych niespecyficznych technik mobilizacyjnych, zastępujących klasyczną chiropraktykę. Są to techniki nie manipulacyjne, a mobilizacyjne.

Manipulacja, to technika, mająca za zadanie usunięcie czynnościowego ograniczenia ruchu w stawie, np: międzywyrostkowym czy obwodowym, czyli tzw. dysfunkcji somatycznej (dawniej zwanej – zablokowaniem), przy pomocy ruchu o wysokiej prędkości, a małej amplitudzie (High Velocity & Low Amplitude – HVLA).

Podczas wykonywania zabiegu (np pchnięcia – thrust) terapeuta nie jest w stanie już go zatrzymać ani skontrolować, ogranicza się, zatem do monitorowania odpowiedzi tkankowej jedynie przed jego rozpoczęciem. Znakomity terapeuta i twórca własnej metody terapii manualnej G. D. Maitland mówi, że manipulacja musi być wykonywana tak szybko, żeby pacjent nie zauważył, że już po wszystkim. Wykonywanie takich zabiegów wymaga, zatem doskonałego i perfekcyjnego wyszkolenia technicznego.

Mobilizacja ma identyczne zadanie, jednak sam ruch jest o wiele wolniejszy. Mamy tu do czynienia z małą szybkością przy równie małej amplitudzie (określanej jako Low Velocity & Low Amplitude – LVLA). Działając w ten sposób terapeuta kontroluje odpowiedź tkankową przez cały czas, dzięki czemu zabieg jest o wiele bezpieczniejszy.

W przypadku obu metod konieczne jest przestrzeganie wskazań i przeciwwskazań. W praktyce mianem SOFT CHIROPRACTIC obejmuje się najczęściej techniki wywodzące się z opracowanej przez znakomitego chiropraktyka XX wieku M.B. De Jarnette, terapii krzyżowo- potylicznej (Sacro-Occipital Therapy, czyli S.O.T.).

Podzielił on zaburzenia kręgosłupa na trzy kategorie:

  • Kategoria I : skręcony kręgosłup,
  • Kategoria II : zaburzenia w stawach krzyżowo-biodrowych,
  • kategoria III : problemy z dyskami.

Główną przyczyną bólów kręgosłupa w kategorii I są, wg De Jarnette, jego asymetrie, których przyczyną z kolei jest skręcenie miednicy. Pas barkowy skręcać ma się wówczas kompensacyjnie w przeciwną stronę, także ustawienie głowy jest krzywe. Efektem tych przeciwstawnych ruchów jest skręcenie kręgosłupa jako całości, upośledzając tzw. pompę krzyżową, a w efekcie swobodny przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego.

To z kolei prowadzić ma do zaburzeń odżywczych tkanek rdzenia i nerwów, podwyższać samozatrucie organizmu toksynami będącymi produktami przemiany materii i ostatecznie zmniejszać sprawność całego organizmu. Objawami w tej kategorii są zaburzenia czynnościowe różnych organów wew. podrażnienia skóry, bezsenność, drętwienie twarzy i kończyn, bóle dolnej części grzbietu, bóle głowy, ogólna nerwowość oraz nadwaga w efekcie zaburzeń przemiany materii.

Kategorię II stanowią zaburzenia ze strony stawów krzyżowo-biodrowych. Rozciągnięcie więzadeł wokół stawu prowadzić ma do osłabienia jego spójności, a w efekcie separacji – rozdzielenia, przy czym kość krzyżowa przesuwa się w bok. W efekcie kręgosłup traci swoją wewnętrzną równowagę, statyka ulega zachwianiu, zaś poszczególne kręgi zmieniają minimalnie pozycję, co z kolei prowadzi do ucisku na nerwy rdzeniowe w otworach międzykręgowych i bólów o charakterze odruchowym. Rozdzielenie się struktury stabilizującej kręgosłup, jaką jest staw krzyżowo-biodrowy, prowadzi również do kompensacyjnego skręcenia się pasa barkowego i głowy w przeciwnym kierunku, ze skutkami jak przy kat. I.

Zmienia się także obciążenie stawów leżących niżej (biodrowych, kolanowych, skokowych i sklepienia stopy), co prowadzi do ich niestabilności. Objawami tej kategorii mają być zaburzenia czynnościowe stawu skroniowo-żuchwowego, bóle głowy i karku, bóle uszu, szum w uszach, zaburzenia równowagi, bóle kończyn górnych, klatki piersiowej (nerwobóle międzyżebrowe) i lędźwi, bóle kończyn dolnych, a także nieprawidłowości gospodarki węglowodanowej (wahania poziomu cukru) i zaburzenia miesiączkowania.

Kategoria III to problemy z dyskami, czyli dyskopatie, wysunięcia i przepukliny krążków międzykręgowych. Zdaniem De Jarnette powstają one wtedy, gdy kręgi są eksploatowane powyżej możliwości reagowania na stresy, co wzmacnia istniejące przeważnie wcześniej osłabienie struktur mięśniowo-więzadłowych w tym rejonie. Przyczyny tego są zazwyczaj następujące: nagłe urazy, podnoszenie ciężaru, skręcenie, szarpnięcie, ale także niewłaściwe odżywianie, zaburzenia przemiany materii, czy tez stresy psychiczne i fizyczne (także pod wpływem leków i narkotyków).

W takiej sytuacji nawet kichnięcie czy też kaszlnięcie powodować ma rozciągnięcie się struktur mięśniowo-więzadłowych, umożliwiające z kolei powstawanie patologii krążka. Objawami w tej kategorii mają być: rwa kulszowa, odczucie kłucia w dolnej części grzbietu, lub w kończynie, odczucie osłabienia kontroli nad pęcherzem i odbytem, lub bóle przy siadaniu, wstawaniu, kichaniu, itp. oraz marznące stopy.

Metoda S.O.T. posługuje się jednak innymi technikami terapeutycznymi niż chiropraktyka. Przykładowo korekcja skręcenia miednicy (i nie tylko) dokonywana jest tu nie przez manipulację, a wyłącznie za pomocą pozycji ułożeniowych, przy wykorzystaniu specjalnych klinów terapeutycznych oraz technik oddechowych. Technika ta ma wprost niezwykłą skuteczność!

Koncepcje SOFT CHIROPRACTIC obejmują także szereg innych miękkich mobilizacji, wywodzących się wprawdzie z chiropraktyki klasycznej, jednak osłabionych, tzn. wykonywanych w miękki, mobilizacyjny sposób, przy użyciu technik nieco innych niż klasyczne.

autor:

opracował Piotr Paweł Rząca
na podst. materiałów szkoleniowych Mgr Zdzisława Drobnera

autor: Banasinski
link:


Udostępnij

Komentarze

komentarze