Udostępnij

Do napisania artykułu skłoniła mnie wizyta pacjenta. Diagnoza, potwierdzona zdjęciem RTG- ostroga piętowa. Zalecone przez lekarza ortopedę leczenie- odciążenie za pomocą wkładki i propozycja ostrzyknięcia lekiem sterydowym.

Pacjent postanowił skonsultować się z fizjoterapeutą i w ten sposób trafił do mnie do gabinetu.

Do napisania artykułu skłoniła mnie wizyta pacjenta. Diagnoza, potwierdzona zdjęciem RTG- ostroga piętowa. Zalecone przez lekarza ortopedę leczenie- odciążenie za pomocą wkładki i propozycja ostrzyknięcia lekiem sterydowym.

Pacjent postanowił skonsultować się z fizjoterapeutą i w ten sposób trafił do mnie do gabinetu.

Dolegliwość ta występuje dość powszechnie, mimo to pacjenci niestety często nie otrzymują wystarczającej pomocy. Ultradźwięki, fala uderzeniowa, odciążenie pięty, czasem iniekcje sterydowe i powszechne: „ Proszę pamiętać, że ostroga jest paskudna i bardzo często nawraca.” Pacjent doznaje ulgi, cieszy się z uwolnienia od bólu…po czym za pół roku, rok odbywa tą samą drogę, ponieważ ostroga faktycznie znów się pojawiła.

Czy tak musi być? Nie, ponieważ wszystkie wymienione powyżej sposoby leczenia usuwają jedynie objawy, a nie przyczynę dysfunkcji. Oczywiście mają one jak najbardziej sens…ale zanim wypuścimy szczęśliwego pacjenta, uzbrojmy go w solidny plan autoterapii. Wcześniej, w trakcie terapii nie ograniczajmy się tylko do leczenia zachowawczego, ale popracujmy na tkankach. Żeby to stwierdzenie nabrało sensu, poznajmy mechanizm powstawania ostrogi. Główne struktury zaangażowane w ten proces to rozcięgno podeszwowe stopy oraz ścięgno Achillesa (obie stanowią składowe taśmy powierzchownej tylnej). Na skutek nadmiernego obciążenia rozcięgna podeszwowego (nadwaga, nieprawidłowe obuwie, płaskostopie, przeciążenie związane z uprawianiem sportu, nadmierne napięcie na przebiegu całej taśmy powierzchownej tylnej) jego przyczep do okostnej kości piętowej jest stale pociągany. Powstaje wtedy przestrzeń między okostną kości piętowej a rozcięgnem. „Natura nie znosi próżni”, więc przestrzeń ta jest stopniowo wypełniana przez osteoblasty- powstaje narośl kostna (ostroga). Rycina pochodzi z książki „Anatomy Trains” Toma Myersa.

 

Zdarza się również, że nadmierne napięcie i skrócenie ścięgna Achillesa i mięśnia trójgłowego łydki powodują (w tym samym mechanizmie) powstanie ostrogi w miejscu przyczepu ścięgna Achillesa do kości piętowej (guzek Haglunda).

Zarówno w jednym jak i w drugim przypadku przyczyną powstania wyrośli kostnej jest przeciążenie, nadmierne napięcie i często skrócenie rozcięgna podeszwowego, ścięgna Achillesa i mięśnia trójgłowego łydki. Często towarzyszy im skrócenie i nadmierne napięcie na przebiegu całej taśmy powierzchownej tylnej. Terapią usuwającą przyczynę będzie zatem przywrócenie prawidłowego tonusu wyżej wymienionym tkankom. Tutaj mamy bardzo dużą dowolność stosowanych technik. Masaż głęboki, masaż klasyczny, terapia punktów spustowych, stretching, poizometryczna relaksacja, rolowanie, czy działanie bezpośrednio na bolesnym punkcie zgodnie z koncepcją FDM (tutaj okazuje się, że stwierdzenie „wdeptaj/ rozbij” ten guzek, jest jak najbardziej stosowne). Po zakończeniu zaplanowanych sesji terapeutycznych nie bójmy się zalecić pacjentowi, aby regularnie działał na określone struktury. Prostym i bardzo skutecznym sposobem jest zalecenie rolowania rozcięgna podeszwowego na piłeczce o dość dużej twardości o raz rolowanie podudzia na wałku lub nawet zwykłej butelce wody mineralnej. Osobom z nadwagą warto zasugerować zrzucenie nadprogramowych kilogramów. Biegaczom dobór odpowiedniego obuwia, a Paniom kochającym wysokie obcasy dobór wkładki, która chociaż trochę odciąży stopę. Autoterapia ma ogromne znaczenie, by nasz pacjent nie musiał zmagać się z nawrotami dolegliwości. Tego Wam jak najserdeczniej życzę:)

Przepis „w pigułce” na pacjenta, który trafia do nas ze stanem zapalnym i już istniejącą ostrogą (oczywiście jest to tylko forma podpowiedzi, ponieważ do każdego pacjenta podchodzimy indywidualnie i zgodnie z naszym doświadczeniem):

  • zastosowanie fali uderzeniowej lub ultradźwięków oraz krioterapii w celu „rozbicia” wyrośli i zlikwidowania stanu zapalnego
  • manualne opracowanie nadmiernie napiętych tkanek
  • torowanie wzorca ruchowego w nowo uzyskanym zakresie ruchomośc
  • zalecenie autoterapii już w trakcie naszej pracy z pacjentem pomiędzy wizytami

Autor:

Agnieszka Wietrzyńska

Podobne tematy:

Postępowanie przy ostrodze piętowej – studium przypadku


Udostępnij

Komentarze

komentarze