Udostępnij

Przy powszechnych codziennych stresorach, skarżenie się na napięciowe i migrenowe bóle głowy nie jest niczym nadzwyczajnym. 
W tym miesiącu przegląd Fundacji Massage Therapy dzieli się swoimi odkryciami z dwóch badań, które sugerują, że masaż może przynieść ulgę ludziom cierpiącym na ból głowy.

Przy powszechnych codziennych stresorach, skarżenie się na napięciowe i migrenowe bóle głowy nie jest niczym nadzwyczajnym. 
W tym miesiącu przegląd Fundacji Massage Therapy dzieli się swoimi odkryciami z dwóch badań, które sugerują, że masaż może przynieść ulgę ludziom cierpiącym na ból głowy. Autorzy artykułów informują, że epizodyczne napięciowe bóle głowy dotykają do 42% populacji, a migreny około 10%. 
Tradycyjnie, napięciowe bóle głowy i migreny były często leczone za pomocą środków przeciwbólowych, aż  rozwinął się nawet termin „nadużywania leków na ból głowy”. Określenie to związane jest z bólami, które utrzymują się mimo regularnego spożywania leków. Poszukując efektywnego alternatywnego sposobu leczenia osłabiającego ból, autorzy artykułów stwierdzili, że terapia masażem mogłaby być potencjalnym rozwiązaniem. 
Pierwsze opracowanie „Zmiany w parametrach psychologicznych u pacjentów po terapii masażem w leczeniu ciśnieniowego bólu głowy : opracowanie pilotażowe” Moraski i Chandler’a oceniało program terapii koncentrując się na mięśniowo-powięziowych punktach spustowych i psychologicznch środkach związanych z bólami napięciowymi. Moraska i Chandler zauważyli, że możliwe iż istnieje cykl fizycznego bólu, obniżonej produktywności i psychologicznego wpływu napięciowych bólów, który przyczynia się do stresu, lęku i depresji. To teroetyczne przypuszczenie zapewniło użycie w pomiarach wyników pacjentów narzędzia pomiarowego do badania poziomu lęku (STAI), skali depresji Beck’a, postrzeganej skali stresu i narzędzia do badania codziennego stresu. 
Dzięki ulotkom dostępnym w gabinetach lekarskich i ogłoszeniach w lokalnych gazetach, udało się zebrać osiemnastoosobową grupę badawczą między 21, a 65 rokiem życia. Wszyscy badani cierpieli na epizodyczne lub chroniczne bóle głowy. Kryteria badań wykluczały osoby biorące antydepresanty lub inne leki psychotropowe. W określaniu kryteriów włączenia do badania, brano pod uwagę wytyczne Międzynarodowego Towarzystwa Leczenia Bólów Głowy (IHS) z 2004 roku określające epizodyczny lub chroniczny ból napięciowy. Za epizodyczny ból napięciowy uważa się ból, który występuje przez 15 lub mniej dni w miesiącu. O chronicznym bólu mówi się, gdy występuje on przez 15 dni lub częściej w przeciągu miesiąca. Dwoje uczestników nie dotrwało do końca badań, jeden z powodu wypadku na motorze, a drugi z powodu niewystarczających notatek w dzienniku bólu głowy. 
Badanie zostało ułożone tak, aby składało się z czterech faz trzytygodniowych:  faza wyjściowa (jeden okres trzytygodniowy), masaż (faza kolejna), oraz uzupełnienie (następny etap). W fazie wyjściowej badani prowadzili dzienniki bólu głowy, aby potwierdzić, że odpowiadali wytycznym eksperymentu. Zawierały one każdy ból głowy trwający przynajmniej cztery godziny lub dłużej, ale mniej niż jeden ból migrenowy w ciągu miesiąca. Sesje masażu składały się z dwóch 45-minutowych masaży tygodniowo w przeciągu dwóch okresów trzytygodniowych, czyli 12 masażów łącznie przez sześć tygodni. W tygodniu kolejne masaże dzieliło przynajmniej 48 godzin przerwy. Moraska i Chandler stwierdzili, że „masaż koncentrował się przede wszystkim na tkankach miękkich obszarów szyjnych i czaszkowych z naciskiem na redukcję aktywności mięśniowo-powięziowych punktów spustowych.
Uczestnicy badania zostali przypadkowo przypisani do jednego z sześciu masażystów i aż do końca pozostali pod opieką danego masażysty. Terapeuci byli doświadczonymi praktykantami i otrzymali przygotowanie do masażu przewidzianego w badaniu. Ponadto, rozmowy z pacjentem były ograniczone podczas sesji, a historia dolegliwości uczestnika nie była omawiana z masażystą. Pomiary zostały zrobione na początku badania, w trakcie przerw między kolejnymi trzytygodniowymi fazami oraz na sam koniec. Poza tym narzędzia do badania codziennego stresu były zastosowane po siedmiu dniach trwania fazy wyjściowej i w ostatnim tygodniu masażu. Pomiary psychologiczne były wykonywane w dni, kiedy nie wykonywano masażu, aby uniknąć jego wpływu na wyniki tych badań. 
Moraska i Chandler wskazali na znaczącą redukcję stresu, lęku i depresji u pacjentów po sześciu tygodniach masażu, ale jeszcze nie po trzech. Ponadto częstotliwość, intensywność i czas trwania bólu zostały zredukowane po 12 sesjach masażu. Skoro autorzy powiązali ból napięciowy ze wzrostem stresu, lęku i depresji, zmniejszenie bólu poprzez masaże mogłoby wpłynąć również na psychologiczne wyniki. Ograniczeniami badania są mały rozmiar grupy badawczej i brak grupy porównawczej, co wpływa na ograniczony oddźwięk wyników badań. Chociaż można zauważyć niedoskonałości eksperymentu, jego wyniki powinny doprowadzić do dalszych badań tym razem na większej grupie kontrolnej. Należy również zauważyć, że masażyści biorący udział w eksperymencie otrzymali specjalistyczne szkolenie przewyższające kwalifikacje przeciętnego masażysty.
Drugie badanie to „Redukcja obecnego bólu migrenowego za pomocą masażu szyi i manipulacji kręgowej” realizowane przez Noudeh’a, Vatankahah’a i Baradaran’a. Skupiało się ono na redukowaniu intensywności bólu uczestników miewającyh ostre napady migreny. Autorzy zebrali 10 osób w wieku od 18 do 65 lat cierpiących na silne migreny według kryteriów diagnostycznych Międzynarodowego Towarzystwa Leczenia Bólów Głowy dla masażu bez i z aurą. Potencjalni uczestnicy, z innymi przyczynami migreny, czy nie mogący poddać się masażowi/manipulacji z powodu zaburzenia szkieletowego zostali wykluczeni z eksperymentu. 
Ból uczestników był oceniany według Wizualnej Skali Analogowej (VAS) gdzie wartość numeryczna 1 oznaczała brak bólu, a 10 najgorszy możliwy ból. Wizualna Skala Analogowa została użyta przed masażem/manipulacją. Dwustopniowe przedstawienie reguł postępowania trwało nie więcej niż pięć minut. Najpierw masażowi został poddany mięsień czworoboczny i mięśnie nadgrzebieniowe jak również tylne i boczne mięśnie szyi. Następnie wykonano manipulację szkieletową odcinka szyjnego i górnego piersiowego. Skala została zastosowana po raz kolejny po masażu/manipulacji. Autorzy pytali również uczestników o możliwe efekty uboczne po sesji i o ich satysfakcję z interwencji fizycznej. Uczestnicy pozostawali w klinice jeszcze przez godzinę po, aby upewnić się, że ból nie występuje, a jeśli się pojawiał, oferowano środek przeciwbólowy. Dwóch uczestników opóściło klinikę w tym czasie, ponieważ stwierdziło, że potrzebuje snu. 
Autorzy zauważyli, że od 8 do 10 uczestników odczuło 50 % redukcję poziomu bólu po masażu/manipulacji. Jednakże podczas wspomnianej godziny, trzech uczestników poprosiło o doustny środek przeciwbólowy, a jeden badany został otrzymał lek dożylnie. Autorzy twierdzą jednak, że w obydwu przypadkach ból nie powrócił. Ograniczeniami tego badania był brak grupy kontrolnej i brak możliwości określenia, czy to masaż, manipulacja, czy połączenie obydwu spowodowało redukcję bólu. 
Mimo, że różne w swojej naturze, obydwa badania wskazują na to, że masaż może być efektywnie zastosowany do leczenia osób cierpiących na napięciowe i migrenowe bóle głowy. Rezultaty tych badań powinny doprowadzić do dalszych badań na szerszej grupie, aby stwierdzić, czy wyniki mogą być powielone i aby wesprzeć dalsze eksperymenty, i rekomendację masażu w leczeniu bólu głowy. 
Podobne wnioski z obydwu badań mają swój wkład w dziedzinę masażu, dostarczając dowodów na sens użycia masażu wśród większej części populacji. Jako że bóle głowy, zarówno te przeszywające/chroniczne o podłożu napięciowym, a także migreny są powszechne, wielu masażystów chętnie przyjmie klientów w tym bolesnym i osłabiającym stanie. Wiedząc jak masaż może wpłynąć na ból i znając psychologiczne efekty, można łatwiej określić sposoby leczenia i zapewnić najlepszą możliwą opiekę klientom.
Aby dowiedzieć się więcej o efektach terapii masażem przy dolegliwościach takich jak bóle głowy, migreny itp, można przejżeć archiwalne artykuły Fundacji Massage Therapy, przeczytać zatwierdzone streszczenia z MTF Research Grant albo poszukać badań poświęconych terapii masażem na Pub Med.  
 
Źródła:
 
1. Albert Moraska, PhD and Clint Chandler, BS. Changes in Psychological Parameters in Patients with Tension-type Headache Following Massage Therapy: A Pilot Study, Journal of Manual & Manipulative Therapy 2009; 17(2): 86–94. 
2. Younes Jahangiri Noudeh, MD, Nasibeh Vatankhah, MD, and Hamid R. Baradaran, MD, PhD. Reduction of Current Migraine Headache Pain Following Neck Massage and Spinal Manipulation, International Journal of Therapeutic Massage & Bodywork. 2012; 5(1): 5–13. Published online March 31, 2012.
Przy powszechnych codziennych stresorach, skarżenie się na napięciowe i migrenowe bóle głowy nie jest niczym nadzwyczajnym. 
W tym miesiącu przegląd Fundacji Massage Therapy dzieli się swoimi odkryciami z dwóch badań, które sugerują, że masaż może przynieść ulgę ludziom cierpiącym na ból głowy. Autorzy artykułów informują, że epizodyczne napięciowe bóle głowy dotykają do 42% populacji, a migreny około 10%. 
Tradycyjnie, napięciowe bóle głowy i migreny były często leczone za pomocą środków przeciwbólowych, aż  rozwinął się nawet termin „nadużywania leków na ból głowy”. Określenie to związane jest z bólami, które utrzymują się mimo regularnego spożywania leków. Poszukując efektywnego alternatywnego sposobu leczenia osłabiającego ból, autorzy artykułów stwierdzili, że terapia masażem mogłaby być potencjalnym rozwiązaniem. 
Pierwsze opracowanie „Zmiany w parametrach psychologicznych u pacjentów po terapii masażem w leczeniu ciśnieniowego bólu głowy : opracowanie pilotażowe” Moraski i Chandler’a oceniało program terapii koncentrując się na mięśniowo-powięziowych punktach spustowych i psychologicznch środkach związanych z bólami napięciowymi. Moraska i Chandler zauważyli, że możliwe iż istnieje cykl fizycznego bólu, obniżonej produktywności i psychologicznego wpływu napięciowych bólów, który przyczynia się do stresu, lęku i depresji. To teroetyczne przypuszczenie zapewniło użycie w pomiarach wyników pacjentów narzędzia pomiarowego do badania poziomu lęku (STAI), skali depresji Beck’a, postrzeganej skali stresu i narzędzia do badania codziennego stresu. 
Dzięki ulotkom dostępnym w gabinetach lekarskich i ogłoszeniach w lokalnych gazetach, udało się zebrać osiemnastoosobową grupę badawczą między 21, a 65 rokiem życia. Wszyscy badani cierpieli na epizodyczne lub chroniczne bóle głowy. Kryteria badań wykluczały osoby biorące antydepresanty lub inne leki psychotropowe. W określaniu kryteriów włączenia do badania, brano pod uwagę wytyczne Międzynarodowego Towarzystwa Leczenia Bólów Głowy (IHS) z 2004 roku określające epizodyczny lub chroniczny ból napięciowy. Za epizodyczny ból napięciowy uważa się ból, który występuje przez 15 lub mniej dni w miesiącu. O chronicznym bólu mówi się, gdy występuje on przez 15 dni lub częściej w przeciągu miesiąca. Dwoje uczestników nie dotrwało do końca badań, jeden z powodu wypadku na motorze, a drugi z powodu niewystarczających notatek w dzienniku bólu głowy. 
Badanie zostało ułożone tak, aby składało się z czterech faz trzytygodniowych:  faza wyjściowa (jeden okres trzytygodniowy), masaż (faza kolejna), oraz uzupełnienie (następny etap). W fazie wyjściowej badani prowadzili dzienniki bólu głowy, aby potwierdzić, że odpowiadali wytycznym eksperymentu. Zawierały one każdy ból głowy trwający przynajmniej cztery godziny lub dłużej, ale mniej niż jeden ból migrenowy w ciągu miesiąca. Sesje masażu składały się z dwóch 45-minutowych masaży tygodniowo w przeciągu dwóch okresów trzytygodniowych, czyli 12 masażów łącznie przez sześć tygodni. W tygodniu kolejne masaże dzieliło przynajmniej 48 godzin przerwy. Moraska i Chandler stwierdzili, że „masaż koncentrował się przede wszystkim na tkankach miękkich obszarów szyjnych i czaszkowych z naciskiem na redukcję aktywności mięśniowo-powięziowych punktów spustowych.
Uczestnicy badania zostali przypadkowo przypisani do jednego z sześciu masażystów i aż do końca pozostali pod opieką danego masażysty. Terapeuci byli doświadczonymi praktykantami i otrzymali przygotowanie do masażu przewidzianego w badaniu. Ponadto, rozmowy z pacjentem były ograniczone podczas sesji, a historia dolegliwości uczestnika nie była omawiana z masażystą. Pomiary zostały zrobione na początku badania, w trakcie przerw między kolejnymi trzytygodniowymi fazami oraz na sam koniec. Poza tym narzędzia do badania codziennego stresu były zastosowane po siedmiu dniach trwania fazy wyjściowej i w ostatnim tygodniu masażu. Pomiary psychologiczne były wykonywane w dni, kiedy nie wykonywano masażu, aby uniknąć jego wpływu na wyniki tych badań. 
Moraska i Chandler wskazali na znaczącą redukcję stresu, lęku i depresji u pacjentów po sześciu tygodniach masażu, ale jeszcze nie po trzech. Ponadto częstotliwość, intensywność i czas trwania bólu zostały zredukowane po 12 sesjach masażu. Skoro autorzy powiązali ból napięciowy ze wzrostem stresu, lęku i depresji, zmniejszenie bólu poprzez masaże mogłoby wpłynąć również na psychologiczne wyniki. Ograniczeniami badania są mały rozmiar grupy badawczej i brak grupy porównawczej, co wpływa na ograniczony oddźwięk wyników badań. Chociaż można zauważyć niedoskonałości eksperymentu, jego wyniki powinny doprowadzić do dalszych badań tym razem na większej grupie kontrolnej. Należy również zauważyć, że masażyści biorący udział w eksperymencie otrzymali specjalistyczne szkolenie przewyższające kwalifikacje przeciętnego masażysty.
Drugie badanie to „Redukcja obecnego bólu migrenowego za pomocą masażu szyi i manipulacji kręgowej” realizowane przez Noudeh’a, Vatankahah’a i Baradaran’a. Skupiało się ono na redukowaniu intensywności bólu uczestników miewającyh ostre napady migreny. Autorzy zebrali 10 osób w wieku od 18 do 65 lat cierpiących na silne migreny według kryteriów diagnostycznych Międzynarodowego Towarzystwa Leczenia Bólów Głowy dla masażu bez i z aurą. Potencjalni uczestnicy, z innymi przyczynami migreny, czy nie mogący poddać się masażowi/manipulacji z powodu zaburzenia szkieletowego zostali wykluczeni z eksperymentu. 
Ból uczestników był oceniany według Wizualnej Skali Analogowej (VAS) gdzie wartość numeryczna 1 oznaczała brak bólu, a 10 najgorszy możliwy ból. Wizualna Skala Analogowa została użyta przed masażem/manipulacją. Dwustopniowe przedstawienie reguł postępowania trwało nie więcej niż pięć minut. Najpierw masażowi został poddany mięsień czworoboczny i mięśnie nadgrzebieniowe jak również tylne i boczne mięśnie szyi. Następnie wykonano manipulację szkieletową odcinka szyjnego i górnego piersiowego. Skala została zastosowana po raz kolejny po masażu/manipulacji. Autorzy pytali również uczestników o możliwe efekty uboczne po sesji i o ich satysfakcję z interwencji fizycznej. Uczestnicy pozostawali w klinice jeszcze przez godzinę po, aby upewnić się, że ból nie występuje, a jeśli się pojawiał, oferowano środek przeciwbólowy. Dwóch uczestników opóściło klinikę w tym czasie, ponieważ stwierdziło, że potrzebuje snu. 
Autorzy zauważyli, że od 8 do 10 uczestników odczuło 50 % redukcję poziomu bólu po masażu/manipulacji. Jednakże podczas wspomnianej godziny, trzech uczestników poprosiło o doustny środek przeciwbólowy, a jeden badany został otrzymał lek dożylnie. Autorzy twierdzą jednak, że w obydwu przypadkach ból nie powrócił. Ograniczeniami tego badania był brak grupy kontrolnej i brak możliwości określenia, czy to masaż, manipulacja, czy połączenie obydwu spowodowało redukcję bólu. 
Mimo, że różne w swojej naturze, obydwa badania wskazują na to, że masaż może być efektywnie zastosowany do leczenia osób cierpiących na napięciowe i migrenowe bóle głowy. Rezultaty tych badań powinny doprowadzić do dalszych badań na szerszej grupie, aby stwierdzić, czy wyniki mogą być powielone i aby wesprzeć dalsze eksperymenty, i rekomendację masażu w leczeniu bólu głowy. 
Podobne wnioski z obydwu badań mają swój wkład w dziedzinę masażu, dostarczając dowodów na sens użycia masażu wśród większej części populacji. Jako że bóle głowy, zarówno te przeszywające/chroniczne o podłożu napięciowym, a także migreny są powszechne, wielu masażystów chętnie przyjmie klientów w tym bolesnym i osłabiającym stanie. Wiedząc jak masaż może wpłynąć na ból i znając psychologiczne efekty, można łatwiej określić sposoby leczenia i zapewnić najlepszą możliwą opiekę klientom.
Aby dowiedzieć się więcej o efektach terapii masażem przy dolegliwościach takich jak bóle głowy, migreny itp, można przejżeć archiwalne artykuły Fundacji Massage Therapy, przeczytać zatwierdzone streszczenia z MTF Research Grant albo poszukać badań poświęconych terapii masażem na Pub Med.  
 
Źródła:
 
1. Albert Moraska, PhD and Clint Chandler, BS. Changes in Psychological Parameters in Patients with Tension-type Headache Following Massage Therapy: A Pilot Study, Journal of Manual & Manipulative Therapy 2009; 17(2): 86–94. 
2. Younes Jahangiri Noudeh, MD, Nasibeh Vatankhah, MD, and Hamid R. Baradaran, MD, PhD. Reduction of Current Migraine Headache Pain Following Neck Massage and Spinal Manipulation, International Journal of Therapeutic Massage & Bodywork. 2012; 5(1): 5–13. Published online March 31, 2012.
Przy powszechnych codziennych stresorach, skarżenie się na napięciowe i migrenowe bóle głowy nie jest niczym nadzwyczajnym. 
 
Przegląd Fundacji Massage Therapy dzieli się swoimi odkryciami z dwóch badań, które sugerują, że masaż może przynieść ulgę ludziom cierpiącym na ból głowy. Autorzy artykułów informują, że epizodyczne napięciowe bóle głowy dotykają do 42% populacji, a migreny około 10%. 
Tradycyjnie, napięciowe bóle głowy i migreny były często leczone za pomocą środków przeciwbólowych, aż  rozwinął się nawet termin „nadużywania leków na ból głowy”. Określenie to związane jest z bólami, które utrzymują się mimo regularnego spożywania leków. Poszukując efektywnego alternatywnego sposobu leczenia osłabiającego ból, autorzy artykułów stwierdzili, że terapia masażem mogłaby być potencjalnym rozwiązaniem. 
 
Pierwsze opracowanie „Zmiany w parametrach psychologicznych u pacjentów po terapii masażem w leczeniu ciśnieniowego bólu głowy : opracowanie pilotażowe” Moraski i Chandler’a oceniało program terapii koncentrując się na mięśniowo-powięziowych punktach spustowych i psychologicznch środkach związanych z bólami napięciowymi. Moraska i Chandler zauważyli, że możliwe iż istnieje cykl fizycznego bólu, obniżonej produktywności i psychologicznego wpływu napięciowych bólów, który przyczynia się do stresu, lęku i depresji. To teroetyczne przypuszczenie zapewniło użycie w pomiarach wyników pacjentów narzędzia pomiarowego do badania poziomu lęku (STAI), skali depresji Beck’a, postrzeganej skali stresu i narzędzia do badania codziennego stresu. 
 
Dzięki ulotkom dostępnym w gabinetach lekarskich i ogłoszeniach w lokalnych gazetach, udało się zebrać osiemnastoosobową grupę badawczą między 21, a 65 rokiem życia. Wszyscy badani cierpieli na epizodyczne lub chroniczne bóle głowy. Kryteria badań wykluczały osoby biorące antydepresanty lub inne leki psychotropowe. W określaniu kryteriów włączenia do badania, brano pod uwagę wytyczne Międzynarodowego Towarzystwa Leczenia Bólów Głowy (IHS) z 2004 roku określające epizodyczny lub chroniczny ból napięciowy. Za epizodyczny ból napięciowy uważa się ból, który występuje przez 15 lub mniej dni w miesiącu. O chronicznym bólu mówi się, gdy występuje on przez 15 dni lub częściej w przeciągu miesiąca. Dwoje uczestników nie dotrwało do końca badań, jeden z powodu wypadku na motorze, a drugi z powodu niewystarczających notatek w dzienniku bólu głowy. 
 
Badanie zostało ułożone tak, aby składało się z czterech faz trzytygodniowych:  faza wyjściowa (jeden okres trzytygodniowy), masaż (faza kolejna), oraz uzupełnienie (następny etap). W fazie wyjściowej badani prowadzili dzienniki bólu głowy, aby potwierdzić, że odpowiadali wytycznym eksperymentu. Zawierały one każdy ból głowy trwający przynajmniej cztery godziny lub dłużej, ale mniej niż jeden ból migrenowy w ciągu miesiąca. Sesje masażu składały się z dwóch 45-minutowych masaży tygodniowo w przeciągu dwóch okresów trzytygodniowych, czyli 12 masażów łącznie przez sześć tygodni. W tygodniu kolejne masaże dzieliło przynajmniej 48 godzin przerwy. Moraska i Chandler stwierdzili, że „masaż koncentrował się przede wszystkim na tkankach miękkich obszarów szyjnych i czaszkowych z naciskiem na redukcję aktywności mięśniowo-powięziowych punktów spustowych.
 
Uczestnicy badania zostali przypadkowo przypisani do jednego z sześciu masażystów i aż do końca pozostali pod opieką danego masażysty. Terapeuci byli doświadczonymi praktykantami i otrzymali przygotowanie do masażu przewidzianego w badaniu. Ponadto, rozmowy z pacjentem były ograniczone podczas sesji, a historia dolegliwości uczestnika nie była omawiana z masażystą. Pomiary zostały zrobione na początku badania, w trakcie przerw między kolejnymi trzytygodniowymi fazami oraz na sam koniec. Poza tym narzędzia do badania codziennego stresu były zastosowane po siedmiu dniach trwania fazy wyjściowej i w ostatnim tygodniu masażu. Pomiary psychologiczne były wykonywane w dni, kiedy nie wykonywano masażu, aby uniknąć jego wpływu na wyniki tych badań. 
Moraska i Chandler wskazali na znaczącą redukcję stresu, lęku i depresji u pacjentów po sześciu tygodniach masażu, ale jeszcze nie po trzech. Ponadto częstotliwość, intensywność i czas trwania bólu zostały zredukowane po 12 sesjach masażu. Skoro autorzy powiązali ból napięciowy ze wzrostem stresu, lęku i depresji, zmniejszenie bólu poprzez masaże mogłoby wpłynąć również na psychologiczne wyniki. Ograniczeniami badania są mały rozmiar grupy badawczej i brak grupy porównawczej, co wpływa na ograniczony oddźwięk wyników badań. Chociaż można zauważyć niedoskonałości eksperymentu, jego wyniki powinny doprowadzić do dalszych badań tym razem na większej grupie kontrolnej. Należy również zauważyć, że masażyści biorący udział w eksperymencie otrzymali specjalistyczne szkolenie przewyższające kwalifikacje przeciętnego masażysty.
 
Drugie badanie to „Redukcja obecnego bólu migrenowego za pomocą masażu szyi i manipulacji kręgowej” realizowane przez Noudeh’a, Vatankahah’a i Baradaran’a. Skupiało się ono na redukowaniu intensywności bólu uczestników miewającyh ostre napady migreny. Autorzy zebrali 10 osób w wieku od 18 do 65 lat cierpiących na silne migreny według kryteriów diagnostycznych Międzynarodowego Towarzystwa Leczenia Bólów Głowy dla masażu bez i z aurą. Potencjalni uczestnicy, z innymi przyczynami migreny, czy nie mogący poddać się masażowi/manipulacji z powodu zaburzenia szkieletowego zostali wykluczeni z eksperymentu. 
 
Ból uczestników był oceniany według Wizualnej Skali Analogowej (VAS) gdzie wartość numeryczna 1 oznaczała brak bólu, a 10 najgorszy możliwy ból. Wizualna Skala Analogowa została użyta przed masażem/manipulacją. Dwustopniowe przedstawienie reguł postępowania trwało nie więcej niż pięć minut. Najpierw masażowi został poddany mięsień czworoboczny i mięśnie nadgrzebieniowe jak również tylne i boczne mięśnie szyi. Następnie wykonano manipulację szkieletową odcinka szyjnego i górnego piersiowego. Skala została zastosowana po raz kolejny po masażu/manipulacji. Autorzy pytali również uczestników o możliwe efekty uboczne po sesji i o ich satysfakcję z interwencji fizycznej. Uczestnicy pozostawali w klinice jeszcze przez godzinę po, aby upewnić się, że ból nie występuje, a jeśli się pojawiał, oferowano środek przeciwbólowy. Dwóch uczestników opóściło klinikę w tym czasie, ponieważ stwierdziło, że potrzebuje snu. 
 
Autorzy zauważyli, że od 8 do 10 uczestników odczuło 50 % redukcję poziomu bólu po masażu/manipulacji. Jednakże podczas wspomnianej godziny, trzech uczestników poprosiło o doustny środek przeciwbólowy, a jeden badany został otrzymał lek dożylnie. Autorzy twierdzą jednak, że w obydwu przypadkach ból nie powrócił. Ograniczeniami tego badania był brak grupy kontrolnej i brak możliwości określenia, czy to masaż, manipulacja, czy połączenie obydwu spowodowało redukcję bólu. 
Mimo, że różne w swojej naturze, obydwa badania wskazują na to, że masaż może być efektywnie zastosowany do leczenia osób cierpiących na napięciowe i migrenowe bóle głowy. Rezultaty tych badań powinny doprowadzić do dalszych badań na szerszej grupie, aby stwierdzić, czy wyniki mogą być powielone i aby wesprzeć dalsze eksperymenty, i rekomendację masażu w leczeniu bólu głowy. 
 
Podobne wnioski z obydwu badań mają swój wkład w dziedzinę masażu, dostarczając dowodów na sens użycia masażu wśród większej części populacji. Jako że bóle głowy, zarówno te przeszywające/chroniczne o podłożu napięciowym, a także migreny są powszechne, wielu masażystów chętnie przyjmie klientów w tym bolesnym i osłabiającym stanie. Wiedząc jak masaż może wpłynąć na ból i znając psychologiczne efekty, można łatwiej określić sposoby leczenia i zapewnić najlepszą możliwą opiekę klientom.
Aby dowiedzieć się więcej o efektach terapii masażem przy dolegliwościach takich jak bóle głowy, migreny itp, można przejżeć archiwalne artykuły Fundacji Massage Therapy, przeczytać zatwierdzone streszczenia z MTF Research Grant albo poszukać badań poświęconych terapii masażem na Pub Med.  
 
Źródła:
 
1. Albert Moraska, PhD and Clint Chandler, BS. Changes in Psychological Parameters in Patients with Tension-type Headache Following Massage Therapy: A Pilot Study, Journal of Manual & Manipulative Therapy 2009; 17(2): 86–94. 
2. Younes Jahangiri Noudeh, MD, Nasibeh Vatankhah, MD, and Hamid R. Baradaran, MD, PhD. Reduction of Current Migraine Headache Pain Following Neck Massage and Spinal Manipulation, International Journal of Therapeutic Massage & Bodywork. 2012; 5(1): 5–13. Published online March 31, 2012.
 

Udostępnij

Komentarze

komentarze