Udostępnij

Tui Na jest metodą holistyczną, działającą jednocześnie na ciało, umysł i ducha człowieka. Fizyczne oddziaływanie przy pomocy dłoni, pojedynczych palców terapeuty oraz mentalne przy przekazie energii z zewnątrz, odbywa się według określonych zasad, udoskonalanych na przestrzeni lat, zgodnie z filozofią i bieżącą wiedzą naukową…

Tui Na jest metodą holistyczną, działającą jednocześnie na ciało, umysł i ducha człowieka. Fizyczne oddziaływanie przy pomocy dłoni, pojedynczych palców terapeuty oraz mentalne przy przekazie energii z zewnątrz, odbywa się według określonych zasad, udoskonalanych na przestrzeni lat, zgodnie z filozofią i bieżącą wiedzą naukową…

Tui Na a całościowy model zdrowia według chińskiej medycyny

Tui Na jest jedną ze sztuk uzdrawiania tradycyjnej medycyny chińskiej (TCM), razem z akupunkturą i akupresurą. Chińska medycyna określa chorobę jako stan dysharmonii w organizmie, podlegający ciągłym zmianom pod wpływem wielu różnych czynników. Całościowe pojęcie modelu zdrowia przedstawione jest w powszechnie już znanym symbolu, tzw. Bagua (rys. 1). W środku ośmiokąta widoczny jest znak yin-yang (tao, tai chi), otoczony ośmioma tzw. Trygramami, wyrażającymi osiem stron świata i osiem różnych dziedzin mających wpływ na zdrowie człowieka. 

Do kategorii tych należą:

  1. Filozofia i nauka energii – odnajdywanie sensu życia, nastawienie do siebie
  2. Rewitalizacja – praktyki i techniki harmonizujące ciało i umysł: tai chi, Qi Gong, joga, wushu, medytacja.
  3. Wyważone odżywianie – stosowanie odżywiania według zasady pięciu elementów, yin/yang, uwzględniając indywidualne skłonności organizmu, budowę ciała, pory roku i warunki życiowe
  4. Zioła lecznicze – wiedza o ich stosowaniu
  5. Sztuki uzdrawiania – akupunktura, akupresura, Tui Na, praca z energią itd.
  6. Mądrości seksualne – obcowanie z energią seksualną w celu jej zwiększenia i przekształcania w siłę życiową
  7. Praktyczne pomoce życiowe – astrologia, geomancja (feng shui), diagnostyka twarzy – służą określaniu skłonności, konstytucji fizycznej, przepływu energii.
  8. Kształtowanie losu – księga mądrości I Cing

Rys. I. Bagua (Tian)

Podstawowa teoria chińskiej medycyny systematyzuje reguły funkcjonowania ciała i jego organów wewnętrznych oraz zmiany w chorobach człowieka. Głównie opiera się ona na teorii Yin-yang, teorii 5 elementów, teorii Qi, teorii funkcji wewnętrznych organów i teorii Jingluo oraz przyczynach chorób, sposobach potwierdzania chorób, zapobieganiu im i ochronie zdrowia.

Teoria Yin-yang jest jedną z najstarszych i stworzona została poprzez obserwację przeciwieństw. Teoria ta tłumaczy zmiany różnych sił. Chińska medycyna poprzez stosunki przeciwieństw i podobieństw między energią yin a energią yang sprecyzowała skomplikowane związki między wewnętrznymi i zewnętrznymi organami, jak związki między ludzkim ciałem a naturą i społecznością. Zachowanie równowagi energii yin i yang jest bazą zapewnienia normalnego funkcjonowania człowieka. Brak równowagi energii yin i energii yang powoduje choroby i wpływa na zdrowie.

Teoria 5 elementów (drewno, ogień, ziemia, metal i woda) sprecyzowała wzajemne związki i reguły działania rzeczy we wszechświecie. Na podstawie obserwacji zjawisk naturalnych zachodzących w przyrodzie przyporządkowano je pięciu naturalnym elementom, którym są również przyporządkowane organy człowieka. Chińska medycyna głównie w oparciu o tę teorię tłumaczy związki między wewnętrznymi organami człowieka i na jej bazie leczy choroby.

Podstawowa teoria chińskiej medycyny zawiera także teorię Qi, teorię funkcji wewnętrznych organów oraz teorię Jingluo. Jingluo to specjalne kanały przebiegające przez ciało, nazywane u nas meridianami. Poprzez kanały te płynie energia i krew. Kanały łączą wszystkie wewnętrzne organy i utrzymują związek między wnętrzem ciała i środowiskiem zewnętrznym. W okresie choroby system meridian ulega zmianom, co powoduje pojawienie się objawów choroby, które pomagają w jej potwierdzeniu.

 

Rys. 2. Rycina z oznaczeniem meridianZasady działania, zastosowanie 

Tui Na jest metodą holistyczną, działającą jednocześnie na ciało, umysł i ducha człowieka. Fizyczne oddziaływanie przy pomocy dłoni, pojedynczych palców terapeuty oraz mentalne przy przekazie energii z zewnątrz, odbywa się według określonych zasad, udoskonalanych na przestrzeni lat, zgodnie z filozofią i bieżącą wiedzą naukową. Zawiera w sobie również elementy działające podobnie jak akupunktura, moksa (dym z ziół, palonych na zasadzie cygara) czy akupresura.

Nazwę Tui Na tłumaczy się na polski: pchać – ciągnąć, co obrazuje rodzaje ruchów wykonywanych podczas masażu. Uciskające, wibracyjne, przesuwne, trzęsące, od płytszych i łagodniejszych po głębokie i dość energiczne, stosowane są na określone miejsca, m.in. wzdłuż meridian (rys. 2). Poza stymulowaniem tych punktów, masażem mięśni, razem z Tui Na stosuje się często masaż organów wewnętrznych i dostarczanie do ciała energii z zewnątrz, poprzez praktykę opartą na ćwiczeniach medytacyjnych Qigong. Działanie takie usuwa blokady w przepływie energii, tzw. Qi i krwi w ciele, mobilizując je do leczenia i eliminując dysharmonię. Kiedy przepływ energii jest w równowadze, istniejące objawy choroby zostają złagodzone bądź wręcz cofnięte. Wcześniej ukryta choroba może nie pojawić się już w ogóle. W ten sposób powraca zdrowie fizyczne i dobre samopoczucie.

Duży nacisk kładzie się przy tym w pracy wokół kręgosłupa, przez który przebiega według chińskiej medycyny główna droga przepływu energii wewnętrznej. W praktyce, zmiany w obrębie kręgosłupa przekładają się poprzez układ nerwowy na całe ciało, mając wpływ na możliwości poruszania się i na działanie narządów wewnętrznych. Wiele dolegliwości może więc zostać usuniętych poprzez wzmocnienie kręgosłupa za pomocą odpowiedniego masażu, stymulującego przepływ energii.

Tui Na bardzo dobrze sprawdza się przy leczeniu bólów pleców, stawów, karku, ramion. Pomaga również w przypadkach bezsenności, obstrukcji, bólów głowy, migren, napięć związanych ze stresem, braku energii. Wiele wschodnioazjatyckich szkół sztuk walki szkoli swoich zaawansowanych uczniów w masażu Tui Na, aby mogli oni pomagać w przypadkach kontuzji czy bólów podczas treningów. W określonych przypadkach, proces leczenia wspomagany jest także dodatkowymi środkami, jak maści, plastry, czy kompresy ziołowe.

Podobnie jak przy innych praktykach tradycyjnej chińskiej medycyny, jest wiele szkół z mniejszymi i większymi różnicami w podejściu do poszczególnych problemów. Zawsze ważna jest jednak kondycja psychofizyczna terapeuty. Nie chodzi tu o jego pokaźną budowę fizyczną, ale harmonijną i silną energię własną.

Tui Na nie niesie z sobą żadnych skutków ubocznych czy ryzyka.

Wykonuje się go często nie tylko przy problemach zdrowotnych. Stosowanie u zdrowego człowieka działa zapobiegawczo, wzmacnia zdrowie, samopoczucie i powoduje przypływ energii. Pomaga też osobie zmęczonej pracą lub stresem w odzyskaniu sił.

[page-break]

Zalety 

Jedną z cech Tui Na, odróżniającą go od masażu klasycznego, jest jego zdolność do zwalczania konkretnych problemów, szczególnie chronicznych bólów związanych ze schorzeniami układu mięśniowego, kostnego, nerwowego. Często sięga do źródeł problemów, eliminując ich przyczyny. Jest to szczególnie pomocne przy leczeniu schorzeń narządów wewnętrznych, gdzie możliwe jest zredukowanie czy wręcz uniknięcie leczenia farmakologicznego i chirurgicznego. Masaż kręgosłupa metodą Tui Na może dość szybko skorygować jego nieprawidłowości, które mają wpływ na działanie narządów wewnętrznych.

Stresy, przeżycia, emocje, wrażenia i napięcia magazynowane są w ciele w formie stwardnień, złogów lub bólu. Masaż narządów wewnętrznych doskonale je usuwa z organizmu, odtruwając, oczyszczając i wzmacniając jednocześnie organy. Przynosi to  wzmocnienie całego organizmu, działającego jak system naczyń połączonych (w odróżnieniu od zachodniej medycyny, traktującej każdy organ oddzielnie).

Tui Na pracując z energią ciała za pomocą Qigong, likwiduje zastoje, usuwa negatywną energię i pomaga absorbować do obiegu pozytywną. Ponieważ ten element jest bardzo subtelny, w różnym stopniu może on być odczuwany, co nie jest żadną ułomnością a jedynie predyspozycją. Natomiast każdy człowiek czuje w tym przypadku odprężenie, odczucie lekkości i chęć do życia.

 

Tui Na a inne masaże, akupresura, akupunktura

Tui Na posługuje się wieloma mocnymi i szybkimi uciskami i technikami, co powoduje, że nie kwalifikuje się on jako „pobudzający delikatnie zmysły”, czego doświadczamy przy innych masażach. Tui Na jest ojcem masaży azjatyckich, w tym Shiatsu. Około 1000 lat temu, kiedy Tui Na dotarł razem Chińczykami do Japonii, rozwinął się tam własną drogą w masaż Siatsu – różni się od Tui Na powolnością, statycznością, delikatnością.

Akupresura stosuje z kolei statyczne naciski na punkty znane z akupunktury, podczas gdy Tui Na koncentruje się zarówno punktach akupunktury, jak i meridianach. Dla ludzi, którzy doświadczyli zarówno akupresury i masażu Shiatsu, Tui Na znajduje się w odczuciach pomiędzy nimi dwoma.

Przy akupunkturze skupiamy się na stymulowaniu położonych blisko siebie punktów, podczas gdy w Tui Na punkty te leżą od siebie dalej, w odległości uniemożliwiającej niepożądaną stymulację sąsiednich punktów.

 

Tui Na zdobywa uznanie w „zachodnim” świecie

Po kulturowym otwarciu się Chin na świat, Tui Na dociera za chińską medycyną, ziołami i akupunkturą do świata Zachodu. Obecnie zdobywa coraz większą popularność, jednak u większości zachodnich praktyków stanowi on jedynie poszerzenie działania masażu zachodniego (klasycznego) o działanie terapeutyczne. Rzadko zachodni terapeuci zajmują się np. nastawianiem kości, jak robią Chińczycy. 

W Chinach Tui Na jest jedną z powszechnie stosowanych metod terapii w szpitalach. Dla wielkiej grupy pacjentów stanowi pierwszy środek pomocy i często wystarczający w zwalczaniu wielu problemów. Dzięki rozwojowi nauki, która umożliwiła miarodajną ocenę skuteczności Tui Na, odkrywa się jeszcze szersze możliwości zastosowań. W najważniejszych szkołach medycyny w Chinach, kształceniu lekarzy Tui Na poświęca się specjalne kierunki nauki. Praca terapeuty Tui Na w Chinach jest bliższa pracy chiropraktyka, osteopaty czy fizykoterapeuty, niż masażysty.

W Polsce terapia zdobyła już uznanie wielu ludzi i z pewnością jej popularność będzie wzrastać.

 

Historia 

Istnienie Tui Na sięga czasów starożytnych Chin, według niektórych źródeł, zapisy o nim zawierało jedno z pierwszych dzieł dotyczących medycyny, Wu-Cing, z czasów Żółtego Cesarza, ok. 2 600 lat p.n.e. Tui Na został tam opisany jako jedna z pięciu ówczesnych głównych terapii. W czasach dynastii Shang, w latach 1700 p.n.e. nastąpił znaczący rozwój tego systemu. Około roku 600 naszej ery był on przedmiotem oddzielnego kierunku w cesarskim studium medycznym. W ciągu wieków zyskał uznanie i był stosowany w całych Chinach, aż do czasów dynastii mandżurskiej Qing, kiedy to został odepchnięty razem z innymi sztukami kultury chińskiej. W XX wieku, w roku 1929 chiński rząd ustanowił politykę eliminacji „starej” medycyny a w 1936 zakazano praktykowania tradycyjnej medycyny, jako nie mającej uzasadnienia naukowego. Mimo to Tui Na przetrwał, praktykowany wśród populacji Chin. Po chińskiej rewolucji komunistycznej zmieniono ponownie politykę w stosunku do medycyny tradycyjnej i tradycja została odnowiona. Po Rewolucji Kulturalnej w latach ’60 i ’70 oficjalnie dopuszczono jej stosowanie.

Autor:

Jolanta Barkovskiy, Terapia Tradycyjnej Chińskiej Medycyny Tui Na

Copyright:

Jolanta Barkovskiy
Kontakt: tel. +48 608 355 100 e-mail: tuina@tuina.pl (w budowie strona www.tuina.pl)

Artykuł ukazał się w piśmie ”Beauty Forum”, 6.2006

 

autor: Marcin.Banasinski
link:


Udostępnij

Komentarze

komentarze