Udostępnij

Ajurweda  stanowi  kompletny  zbiór  zasad  zdrowego  życia. Oferuje  wiele  metod  prowadzących  do  osiągnięcia  harmonii  i równowagi  organizmu,  takich  jak  aromaterapia,  muzykoterapia, terapie  oczyszczające,  ćwiczenia  ciała  i  specjalne  techniki oddechowe.

Ajurweda  stanowi  kompletny  zbiór  zasad  zdrowego  życia. Oferuje  wiele  metod  prowadzących  do  osiągnięcia  harmonii  i równowagi  organizmu,  takich  jak  aromaterapia,  muzykoterapia, terapie  oczyszczające,  ćwiczenia  ciała  i  specjalne  techniki oddechowe.

Zawiera również zalecenia dotyczące odpowiedniego,  indywidualnie  dobranego  sposobu  odżywiania  oraz  trybu  i  rytmu  życia  w  zgodzie z naturą.
Największą  zaletą  ajurwedy  jest  jej  kompleksowe  i wszechstronne  spojrzenie  na życie  i  naturę,  przy  jednoczesnej  prostocie,  naturalności  i  efektywności.
Zgodnie  z  jej  filozofią,  podstawą  doskonałej  harmonii życia, naturalnego  piękna  i  pełni  zdrowia  jest  osiągnięcie  stabilnej, wewnętrznej równowagi.
Kolebką  Ajurwedy  są starożytne Indie. Pierwsze  rozprawy  zapisane  sanskrytem  traktujące  o  higienie,  diagnozie  i  terapii,  znajdziemy  w  hinduskich  Wedach.  Księgi  te  powstawały  na  przestrzeni  kilkuset  lat  od  trzeciego  do  ósmego  tysiąclecia  przed  naszą  erą.
    

W  dosłownym  tłumaczeniu  Ajurweda  oznacza  „wiedzę o życiu” (od ayus – życie i veda – kompletna wiedza).  Trzon  tej  koncepcji  stanowią  trzy  księgi  określane  mianem  „klasycznej  trylogii  nauki  ajurwedycznej”.
Pierwsze dzieło Caraka samhita,  zawiera  filozoficzno-geograficzne wywody  oraz  wiadomości  z  zakresu  antropologii  i  medycyny.  Księga  ta  opisuje  dwadzieścia  typów  mikroorganizmów  wywołujących  choroby  oraz  sposoby  jej  rozprzestrzeniania  się  w  ustroju.  Informuje  również,  że  ciało  złożone jest  z  komórek.

W  drugiej  księdze  Sushruta samhita  napisanej  w r. 750 p. n. e.  opisano  jedną  z  pierwszych  (o  ile  nie  pierwszą)  definicję zdrowia: cyt. ” człowiek  jest  zdrowy  wówczas,  gdy  funkcje  organizmu  –  przemiana  materii,  trawienie,  tkanki  i  wydzielanie  znajdują  się  w  równowadze,  a  dusza,  zmysły  i  intelekt  osiągają  trwały  stan  wewnętrznej  szczęśliwości ”.  W dziele  tym  znajduje  się  również  opis  narzędzi  chirurgicznych  oraz  instrukcje  jak  należy  postępować  przy  operacjach  medycznych,  z  podkreśleniem  szczególnego  nacisku  na  higienę.
    

Ashtanga hridaya samhita – trzecie  i  ostatnie  dzieło  należące  do „trylogii”  klasycznej  Ajurwedy,  napisane  zostało  o  wiele  póżniej,  bo  ok. 800 r. n. e.  przez lekarza Vagabhatę.
W jego tekstach  opisanych  jest  osiem  dziedzin:  medycyna  wewnętrzna,  toksykologia,  chirurgia,  okulistyka,  pediatria,  choroby  gardła,  nosa i  uszu  oraz  ginekologia  i  położnictwo.
    

Ajurweda  poza  źródłem  medycyny  naturalnej  stanowiła  jednocześnie  filozofię  życia,  funkcjonując  na  terenach  Indii  i  Sri  Lanki  na  przestrzeni  kilku  tysięcy  lat.  Miała  ona  znaczny   wpływ  na  rozwój  medycyny  w  innych  częściach  świata.  Z  dziedzictwa  kulturowego  Indii  wiedzę  medyczną  czerpał  starożytny  Egipt,  Chiny  i  Grecja, dlatego  Ajurwedę  określa  się  mianem  „matki medycyny”.
Z  leczniczych  metod  Ajurwedy  korzysta  do  dnia  dzisiejszego  kilkadziesiąt  procent  ludności  Indii.  Filozofia  ta  ponownie  przeżywa  swój  renesans,  stanowiąc  potencjał  dla  rozwoju  zachodniej  medycyny  holistycznej.
W  ostatnich  latach  znani  lekarze  zafascynowani  Ajurwedą  zjednoczyli  się  z  inicjatywy  i  pod  kierownictwem  Marashi  Mahesh Yogi.  Dzięki  nim  przełożone  zostały  na  język  współczesny  klasyczne,  starożytne  teksty  i  powstała  książka  Maharishi Ayur – Ved,  stanowiąca  podstawowe  źródło  wiedzy  odrodzonej  Ajurwedy. 

MODEL  CIAŁA  I  DUSZY  W AJURWEDZIE
    
Zgodnie  z  filozofią  Ajurwedy  wszechświat  i  jego  poszczególne  elementy,  w  tym  człowiek  zbudowane  są  z  energii  czyli  prany.  Cząsteczki  tej  energii  są  w  ciągłym  ruchu,  kontrolują  każdą  komórkę  w  organizmie  człowieka  i  ulegają  pozytywnym  bądź  negatywnym  zmianom.  Każdy  człowiek  posiada  zespół  indywidualnych  cech,  określany  przez  równowagę  trzech  dosha – energii  witalnych  ciała.
W sanskrycie  noszą one nazwy: vatha, pitha i kapha.  Energie  te  znajdują  się  w  dynamicznej  równowadze,  są  od  siebie  zależne,  a  dominacja  jednej  z  nich  może  oddziaływać  na  stan  funkcjonowania  całego  organizmu.
Indywidualna  dosha  wpływa  na  budowę,  wygląd  ciała  i  skóry,  temperament,  typ  psychosomatyczny  oraz  określa  najwłaściwszy  rodzaj  pożywienia.  Konstytucji  osobniczej  nie  można  zmienić,  należy  natomiast  dążyć  do  zrozumienia  siebie  i  swoich  predyspozycji – wzmacniać  pozytywne  aspekty,  a redukować  negatywne.
    

Zdrowie  zależy  od  osiągnięcia  równowagi  i  harmonii  wszystkich  trzech  doshas,  a  każda  z  nich  ma  do  odegrania  swoją  rolę.  Wiedza  medyczna  Ajurwedy  nie  kończy  się  jednak  na  teorii  trzech  energii.
Bardzo  ważnymi  elementami,  które  należy  brać  pod  uwagę  w  diagnozowaniu  i  leczeniu  dolegliwości  są: dziesięć par właściwości (gunas),  biologiczny  ogień (agni),  trzy  produkty  odpadowe  (malas),  siedem  podstawowych  tkanek (sapha dhatus)  oraz  pięć  żywiołów (panchabhutas).
W Ajurwedzie  za  klucz  do  zdrowia  uznaje  się  dobre  trawienie. Agni,  czyli  biologiczny  ogień  w  prawidłowych  warunkach  odpowiada  za  czynności  wydalnicze  organizmu,  wytwarzającego  produkty  odpadowe – kał,  pot  i  mocz (malas).  Brak  Agni   zakłóca  metabolizm,  spowalnia  proces  trawienny  i  powoduje  wydzielanie  ama,  czyli  toksycznej  substancji  uważanej  za  pośrednią  przyczynę  wielu  chorób.

System  pięciu  żywiołów oparty  jest  o  harmonię  elementów  otaczającego  nas  świata,  które  tworzy  ogień,  woda,  ziemia,  powietrze  i  przestrzeń (eter).  Pięciu  elementom  odpowiadają  poszczególne  zmysły;  wzrokowi – ogień,  smakowi – woda, węchowi – ziemia,  słuchowi – przestrzeń (eter),  dotykowi – powietrze.

•    Przestrzeń (eter)  przejawia  się w  pustych  przestrzeniach  naszego  organizmu: nozdrzach,  ustach,  klatce  piersiowej,  jamie  brzusznej.
•    Powietrze  stanowi  żywioł  ruchu,  dlatego  manifestuje  się  we  wszystkich  „ruchomych”  organach:  mięśniach,  sercu,  płucach,  żołądku  i  jelitach  oraz  komórkach  nerwowych.
•    Ogień  odpowiedzialny  jest  za  funkcjonowanie  enzymów  trawiennych  i  przemianę  materii,  przejawia  się  również  jako  inteligencja.
•    Woda  obecna  jest  we  wszystkich  płynach  tkankowych  ustroju:  krwi,  limfie,  sokach  trawiennych,  ślinie,  moczu  i  pocie.
•    Element  Ziemi  obecny  jest  w  stałych  strukturach  organizmu:  kościach, zębach, paznokciach, chrząstkach, ścięgnach, a także skórze i włosach.
W zdrowym ciele  wszystkie  pięć  żywiołów  pracuje  w  harmonii,
ale  zaburzenie  tej  równowagi  może  manifestować się w dwudziestu  fundamentalnych  właściwościach (gunas).

Zapraszamy na CZĘŚĆ 2

Źródło:

materiały prasowe firmy Laksmi.

Produkty marki Lakshmi znajdziesz w naszym sklepie – wejdź
 


Udostępnij

Komentarze

komentarze